Het Turkije Instituut is sinds eind 2015 gesloten. Aanleiding tot dit besluit was het gebrek aan perspectief op nieuwe fondsen, mede in het licht van de ontwikkelingen in Turkije. De website (turkije-instituut.nl) is nog wel toegankelijk als informatiebron. Hierdoor zal althans een deel van de expertise die in de afgelopen acht jaar is opgebouwd behouden blijven.

Internationale Handel

De ontwikkeling van de handel in het Osmaanse Rijk vanaf het einde van de zeventiende eeuw werd onder meer bepaald door de (in)competentie van de staatsautoriteiten om de handelsroutes te beschermen. Door de oorlogen in de Balkan (1683-1699) waren er onvoldoende middelen beschikbaar geweest voor de ordehandhaving in Anatolië en Syrië. Hier maakten roversbendes gebruik van het gebrek aan een sterke en capabele autoriteit om op de internationale handelsroutes reizigers en handelaren te overvallen. In de achttiende eeuw werd deze situatie verbeterd door een herstel van centraal gezag en de introductie van versterkte wachtposten.

Ook buiten de grenzen van het Osmaanse Rijk was er een gebrek aan veilige handelsroutes. De karavaanroutes door Irak en Iran waren in de eerste helft van de achttiende eeuw soms voor lange tijd onbegaanbaar door de Turks-Perzische oorlogen en politieke onrust in Iran. Als geschikt alternatief voor de landroutes naar het oosten werden de zeeroutes via de Perzische golf en de Rode zee in de 18de eeuw belangrijker voor het Osmaanse Rijk. Vervoer via deze zeeroutes ging voornamelijk door middel van Britse schepen en de handel zelf was grotendeels in de handen van Armeense handelaren.

Kenmerkend voor de achttiende eeuw was de prominente rol van Westerse grootmachten en religieuze minderheden in de internationale handel van het Osmaanse Rijk. De Osmaanse moslim handelaar werd vervangen door de Joodse, Griekse of Armeense koopman. De Europese machten namen deze minderheden aan als tussenhandelaren en wisten hen vaak als hun eigen onderdanen te laten registreren. Dit betekende dat de handelaren onder de Osmaanse capitulaties vielen die een Europees land van de sultan had gekregen. Onderdeel van deze capitulaties waren een lagere handelsbelasting en een vorm van diplomatieke immuniteit. Zo konden deze Europese protégés de moslim handelaren, die een hogere belasting moesten betalen, wegconcurreren. Interne handel, die voornamelijk over land plaats vond, bleef echter hoofdzakelijk een aangelegenheid van islamitische handelaren.

De aard van de goederen die het Osmaanse Rijk verhandelde werd sterk bepaald door de vraag van de Europese markt. In de loop van de 18de eeuw werd de dominante export van luxe goederen vervangen door de grootschalige export van onverwerkte grondstoffen zoals katoen, tabak en wol. Daarnaast importeerde het rijk goedkope producten uit de Europese koloniën zoals koffie, suiker en verfstoffen.  Alhoewel de internationale markt in de achttiende en negentiende eeuw sterk groeide bleef de Osmaanse interne markt groter, en dit zou tot de val van het Osmaanse Rijk in 1922 zo blijven.

Blogs

Turkije Instituut sluit zijn deuren
Turkije Instituut sluit zijn deuren
Nieuw Turks kabinet, Turkse rechtsstaat verder onder druk
Turkije haalt Russisch vliegtuig neer, internationale coalitie tegen Daesh/IS lijkt te klappen
Turkije haalt Russisch vliegtuig neer, internationale coalitie tegen Daesh/IS lijkt te klappen
Voortgangsrapport 2015: EU tikt Turkije op de vingers
Voortgangsrapport 2015: EU tikt Turkije op de vingers
Voortgangsrapport 2015: EU tikt Turkije op de vingers
Voortgangsrapport 2015: EU tikt Turkije op de vingers
Voortgangsrapport 2015: EU tikt Turkije op de vingers
Aan het roer: de grondwet en de economie als AKP's hoofdpijndossiers
Aan het roer: de grondwet en de economie als AKP's hoofdpijndossiers
Aan het roer: de grondwet en de economie als AKP's hoofdpijndossiers
Aan het roer: de grondwet en de economie als AKP's hoofdpijndossiers
Aan het roer: de grondwet en de economie als AKP's hoofdpijndossiers
Lees meer...