Turkije Instituut - Het Bestuur

In de eerste helft van de veertiende eeuw werd het rijk op informele wijze bestuurd. Officiële posten werden verdeeld onder leden van de heersende familie en haar entourage. Sultan Murat I (r. 1362-1389) was de eerste die zijn broers liet executeren en daarmee een einde maakte aan het gedeelde heerserschap binnen de familie. Aan de andere kant kregen in deze tijd de legeraanvoerders in de nieuw veroverde gebieden veel macht en bleven de veroverde dynastieën vaak veel van hun macht behouden. Murat I was geen absolute heerser, maar eerder de machtigste in een confederatie van heersers. Na Murat trokken de Osmaanse sultans steeds meer macht naar zich toe door te regeren door middel van slaven.

Aan het hof werden de belangrijkste beslissingen betreffende het regeringsbeleid op informele wijze genomen door de sultan zelf en zijn beslissingen werden beïnvloed door naar welke adviseurs of facties hij op elk gegeven moment zijn oor liet hangen. De minder belangrijke beslissingen werden genomen door de keizerlijke raad (‘divan’), die in naam van de sultan werd voorgezeten door de grootvizier. Het ambt van grootvizier was het hoogste ambt en heeft bestaan tot aan het eind van het Osmaanse Rijk. Als de sultan zelf niet op veldtocht ging, voerde de grootvizier het volledige bevel over de troepen. Tot aan het midden van de vijftiende eeuw werd de post van grootvizier vooral bezet door vertegenwoordigers van de ‘ilmiye’ (islamgeleerden en rechters). In de daaropvolgende twee eeuwen waren het vooral degenen die voortkwamen uit de 'Inzameling'. Vanaf het midden van de zeventiende eeuw werd de groot vizier geleverd door de politiek machtige families binnen het Osmaanse Rijk, zoals de invloedrijke Albanese Köprülü familie.

Het Bestuur

Blogs

Zoek...