Het acquis communautaire omvat het geheel van verdragen, regel- en wetgeving, inclusief uitspraken van het Europese Hof van Justitie, die alle lidstaten bindt. Het acquis beslaat alle terreinen waarover de EU( enige mate van) zeggenschap heeft. Dat varieert van consumentenzaken tot afspraken over asielbeleid, van milieubeleid tot steun aan ontwikkelingslanden. In 35 hoofdstukken is dat per beleidsterrein vastgelegd. Aspirant-lidstaten dienen het acquis te aanvaarden en te implementeren.

Het streven in 2005, aan het begin van de onderhandelingen met Turkije, was dat per voorzitterschap van de Europese  Raad (dat halfjaarlijks rouleert onder de lidstaten) telkens twee nieuwe hoofdstukken zouden worden geopend. Zo zou Turkije in een periode van ruim 9 jaar in de gelegenheid worden gesteld om de Europese wet-en regelgeving en de implementatie daarvan door te voeren.

Mede als gevolg van de politieke crisis rond het vinden van een oplossing voor de kwestie Cyprus werd het openen van een achttal hoofdstukken begin 2007 geblokkeerd. Momenteel (voorjaar 2010) beperken de onderhandelingen zich tot elf hoofdstukken. Volgende hoofdstukken kunnen pas worden geopend als de kandidaat-lidstaat voldoende heeft aangetoond in staat te zijn de uit het betreffende hoofdstuk voortvloeiende verplichtingen ook daadwerkelijk te kunnen nakomen. Bijvoorbeeld door de instelling van een relevante organisatiestructuur of het wegnemen van wettelijke barrières. Op deze manier wordt volledige participatie van de toekomstige lidstaat gegarandeerd.

Naast de onderhandelingen over de hoofdstukken zijn er nog een aantal voorwaarden waaraan Turkije moet voldoen. Zonder uitputtend te zijn, volgen hier de belangrijkste, met verwijzingen naar informatie elders op deze site.